NİL- Karacabey’de çocukluğunuz nasıl geçti? Karacabey’e gittiğinizde sizi en çok ne rahatsız ediyor veya  neler mutlu kılıyor?

CÜNEYT AKEROĞLU- Bütün büyüklerim, anneannem, dedem, akrabalarım, kuzenlerim, dayılarım Karacabey’deler. Oraya gittiğim zaman hem acı hem de  çok güzel anılarım var. Çünkü çocukluğumun geçtiği yer Karacabey. En son Karacabey’e 1 yıl önce gittim, okuluma gittim ve  bahçesinde oturdum; ben burada top oynuyordum, çocukluğum burada koşarak, oynayarak, düşerek, oramı buramı kanatarak geçti diye düşündüm. Üzerine bindiğim bir ağaç vardı okulun bahçesinde, ona baktım. Bilirsiniz sizde Cumhuriyetin eski binasında merdivenleri çıkarken tahtalar gıcırdar… Düşünsenize sonuçta ben orda ilk aşık olduğum kızın elini tutmuştum, bunları, hatıralarımı yaşadığım yer Karacabey benim için. Onlara bakmak ve o eski günlerimi anmak çok güzeldi.

NİL- İstanbul’a geldikten sonra ilk koleksiyonunuz ve fotoğraf çalışmanız neydi? CÜNEYT AKEROĞLU- İlk koleksiyonum “New Progrees”de tasarladıklarımı Nurgül YEŞİLÇAY giydi. ELLE dergisi bir proje hazırlamıştı, gelecek vaad eden bir aktrist ve gelecek vaad eden bir tasarımcı birleşip bir röportajımızı yayınladı. Nurgül benim kıyafetlerimi giydi bu dergi için, böyle bir projeydi. Sonra bir koleksiyonum daha oldu. Adı: Lıke Ice (Buz gibi)

NİL- Kariyeriniz için önemli bir adım olan “İlk Günah” nasıl doğdu ve sonrasında nasıl işlendi?

CÜNEYT AKEROĞLU-  İlk Günah benim 2006 yaz koleksiyonum, yani bu yazın koleksiyonu. İlk Günah, Adem ile Havva’nın cennette işledikleri küçük bir zaaf yüzünden oradan uzaklaştırılmalarını anlatıyor. Koleksiyonu 3 bölümde inceleyebiliriz.
İlk bölüm: Cennette yaşam; burada çok küçük parçalar var kolleksiyonda, iç çamaşırları var genelde ama anvalop şeklinde birbirine bağlanıyor, ama 7-8 metre fiyonklarla uzatılıyor. Buda cennetteki sonsuz güzelliği anlatıyor. Cennetin renkleri biraz daha florasan renkler, daha canlı renkler,yeşiller, pembeler.
2.Bölüm: İlk günahın işlendiği an ve pişmanlık ; bu bölümde renkler biraz daha grileşiyor, çünkü burada işin içine pişmanlık giriyor. Nefis yüzünden işlenmiş bir suç giriyor. O pişmanlıkları kahverengi ve grilerle anlattım koleksiyonda.
3.Bölüm olan Dünya da ise; Cennetteki sonsuz güzellik, dünyada geçici olan güzelliklere dönüşüyor. Yani ilkbahar oluyor, ağaçlar çiçek açıyor, ama sonra birden kış oluveriyor, ağaçlar yapraklarını döküyor ve kuruyorlar. Burada yaşam bütün devrelerinde farklı güzellikleri yaşatıyor insana acısıyla ve mutluluğuyla. Sonsuz güzellikten sonu olan güzelliklerin olduğu bir  mekana geçiş var Dünya bölümünde. Bu yüzden de burada, mavi renk kullanıldı, kıyafetlere bir takım sınırlamalar getirildi ve kumaşların dokusu değişti bu son bölümde. Bu şekilde anlatmaya çalıştım koleksiyonumu.

NİL- Peki fikir nasıl ortaya çıktı? CÜNEYT AKEROĞLU- İlk Günah benim uzun zamandır üzerinde çalıştığım bir projeydi. Fikir olarak beni her zaman etkilemiştir Adem ile Havva'nın yaşamı. Bir de orda şöyle bir şey var, kadının cinselliğini kullanarak erkeği baştan çıkarması var. Bir de ilk günah benim en açık, yani dekoltelerin, transparanların olduğu koleksiyonum. Diğer tasarımcılar sürekli açık koleksiyonlar yapıyor ama ben konsept gerektirdiği için yaptım bunu ilk kez. Ve bu da benim ilk günahım olsun dedim. Bütün kumaşlar yüzde yüz ipek, bu da o naifliği anlatmak içindi.

NİL- Fransa'da farklı bir pazarlama politikası izleyen önemli dergi “Citizen K” için genç ve başarılı oyuncusu Stephane Rideau’ yu çıplak fotoğrafladınız. Bu çekimler nasıl gerçekleşti?

CÜNEYT AKEROĞLU- Bu çok önemli bir olaydı. Çünkü Türkiye’de ilk defa Sertap Erener Eurovision'da birinci oldu. Bizi temsil etti. Bende fotoğrafçı olarak ilk kez temsil ettim. Çünkü Türkiye’den bir insan ilk defa yabancı bir dergi için çekime çağırıldı. Ben 2 yıldan bu yana moda fotoğrafı çekiyorum. Bu kadar genç ve bu kadar işin başında olan biri için bu dergide fotoğraf çekmek çok önemli ve gurur verici bir şey. Ama şunu da biliyorum ki, daha yapmam gereken çok şey var, yolum çok uzun. Beni çağırmaları çok güzeldi çünkü dünyanın en önemli dergilerinden biri ve kapısında dosyalarıyla  bekleyen yüzlerce insan var. İlk önce bir yazışma oldu aramızda, fotoğraflarımı çok beğendiler ve beni davet ettiler. Toplantı için birkaç kez gittim ve anlaştık. Çekim için tekrar Paris’e gittim. Stephane Rideau  orda önemli bir aktör. Bizim altın portakal ödülü gibi bir ödül almış.